Kapadokya’da bir balon şirketinin ofisini, Antalya’da bir otel resepsiyonunu ya da Kapalıçarşı’da bir dükkânı düşünün. Karşıdaki misafir Japonca, Korece ya da Portekizce konuşuyor. Arada bir telefon var, iki taraf da ekrana bakıp sırasını bekliyor. Biri konuşuyor, susuyor, telefon çeviriyor, öbürü dinliyor. Çeviri uygulamaları yıllardır var ama konuşmanın akışını bölüyorlar.
9 Haziran 2026’da Google, Gemini 3.5 Live Translate adlı yeni bir sesli çeviri modeli duyurdu. Model 70’ten fazla dili kendiliğinden tanıyor ve konuşanın birkaç saniye gerisinden, doğrudan sesli çeviri yapıyor. Hangi dilin konuşulduğunu ayrıca seçmeniz gerekmiyor. Google’ın geliştirici belgelerindeki dil listesinde Türkçe de var.
Özellik Android ve iOS’taki Google Çeviri uygulamasına geliyor ve herhangi bir kulaklıkla çalışıyor. Android’de çeviriyi kulaklık takmadan, telefonu kulağa tutup normal bir görüşme gibi dinlemeye yarayan bir dinleme modu da eklendi. Google Meet’te ise önce seçili kurumsal müşterilerle deneniyor; orada tek bir toplantıda 2.000’den fazla dil eşleşmesinin destekleneceği söyleniyor.
Sesin size benzemesi
Yeni olan, sesin kendisi. Google’a göre çeviri, konuşanın tonunu, hızını ve ses perdesini korumaya çalışıyor. Karşı taraf robot gibi bir ses yerine sizinkine benzeyen bir ses duyuyor.
Bunu okurken içimden iki ayrı düşünce geçti. Biri, küçük bir pansiyonun, bir tur rehberinin, turistle çalışan bir esnafın işinin gerçekten kolaylaşabileceği. Öbürü, kitabımda sahte seslere ayrı bir bölüm yazmış biri olarak: Bir telefonun birkaç saniyede sesimize benzeyen bir ses çıkarabilmesi, aynı tekniğin kötü niyetli kullanımlarını da hatırlatıyor.
Google bu konuda iki şey söylüyor. Birincisi, modelin ürettiği bütün seslere SynthID filigranı ekleniyor, yani bu sesler yapay zekâ ürünü olarak işaretleniyor. İkincisi, geliştirici belgelerinde sınırlar açıkça yazılmış. Uzun konuşmalarda ses benzerliği tutarsızlaşabiliyor, uzun bir duraklamadan sonra ses değişebiliyor, model konuşanın cinsiyetini yanlış atayabiliyor, birkaç kişinin hızlı hızlı konuştuğu ortamda herkese aynı sesi verebiliyor. İspanyolca ile Portekizce gibi birbirine yakın dilleri ya da ağır aksanları ayırt etmekte de zorlanabiliyor.
Bu sınırlar, bir otel resepsiyonunda iki kişinin karşılıklı konuşması için büyük bir sorun sayılmaz. Kalabalık bir tur grubunda ise işler karışabilir.